Kızla oğlan fındık bahçelerinde fingirdeşiyorlar, kız kaçıyor oğlan yakalıyor falan. Oğlan işi daha ileri götürmek istiyor.
-Bak kız! Bu finduk bahçesi emucamundur. Yeminim var. Dalını kıranı yakalarsam.....

Kız fingirdeyerek bir dalı tutar ve,
-Ben ha bu dali kıracağum.
-Kız yapma bak vallahi yeminim var diyorum.
-Olsun kıracağum.
-Yapma bak sonu kötü olur.
-Kıracağum.

ve çaaaat! e sonrası..... yemin yerine getirilir. Ordan kalkarlar ve yine fingirdeşerek bir başka bahçeye gelirler. Oğlan;
-Ha bu bahçe dayimindur. valla yeminim var bu bahçeninde dalini kiranu......
-Öylemiii ben bu dali kiracağum.
-Yapma kız bak yeminim var dedim sağa.
-Kiracağuuum

Ve çaaaat ......ve yemin yine yerine getirilir. Bu böyle bir kaç kez daha tekrar edilir. Halamın bahçesi, Dedemin bahçesi diye ama oğlanın feri kesilir. Yine bir bahçeye gelirler kız yine bir dalı tutar ve;

-Ben ha bu dalida kiracağum.
-E kirarsan kir. Ha burasi vakif malidur ben karışmayrum.