Hidayet ölünce cennetin kapısında kuyruğa girer. Hemen önünde bekleyen adam pederdir. Kapıda bir melek beklemektedir. Melek, pedere sorar:

- “Hiç günahın var mı peder ?”

- “Aziz melek ben rahiptim. Tüm hayatim boyunca hep tanrıma dua ettim. Karıma ve çocuklarıma sadık kaldım. İnsanlara ve hayvanlara hep yardım ettim.”

Melek:

- “Çok iyi, bunları biliyorduk zaten. Al sana cennetin gümüş anahtarı…” der.

Ve sonra Hidayet'e döner.

- “Senin hiç günahın var mı?”

Hidayet:

- “Ben de her zaman hayvanlara ve insanlara iyilik yapardım. Tanrıya dua etmedim açıkçası, inancım da zayıftı ve bir günahım vardı…”

Melek; anlatmaya devam etmesini söyler:

- “Çok sert ve hızlı otobüs kullanırdım.”

Melek Hidayet'e döner ve:

- “Bunu da biliyoruz.. Çok iyi al sana cennetin altın anahtarı...”

Peder bu olaya çok sinirlenir:

- “Ben hayatımı tanrıya adadım siz de gidip bu adamı cennette benden üstün tutuyorsunuz, haksızlık değil mi ?!!

Melek gülerek:

- “Oğlum, sen vaaz verirken herkes uyuyordu ama Hidayet otobüs kullanırken herkes dua ediyordu. Skor farklı yani!”