Genç bir papaz, Sessizlik Manastırına kabul edilmek için mulakattaymış.
Manastır Baş Rahibi durumu açıklamış:
"Prensipte burada konuşmak yasaktır.
Fakat son zamanlarda bir kolaylık kararı alındı ve her senenin sonunda yapılagelen sene sonu toplantısında her papaza iki kelime konuşma izni veriliyor."
Sessizce kabul eden papaz da manastıra kabul edilmiş ve inzivaya çekilmiş.
İlk yılın sonunda, mutad toplantıda sıra genç papaza gelince ilk iki sözcüğünü söylemiş:
"Pencere kırık. "
İkinci yılın sonunda tekrar sırası geldiğinde yine hakkını kullanmış:
"Su soğuk. "
Üçüncü yıl sonunda:
"Yatak sert."
Dördüncü yıl sonunda:
"Herşey boktan."
Beşinci yıl sonunda ise:
"Burayı terkediyorum..." der ve gider...
Manastır Baş Rahibi gülümser:
"Bu kararına hic şaşmadık doğrusu...
Zaten 5 senedir şikayet, dır dır, dır dır...
Belliydi..."