Bir kurbağa yarışı varmış. Hedef, çok yüksek bir kulenin tepesine çıkmakmış. Bir sürü kurbağa da arkadaşlarını seyretmek için toplanmışlar. Ve yarış başlamış. Gerçekte seyirciler arasında hiçbiri yarışmacıların kulenin tepesine çıkabileceğine inanmıyormuş. Sadece şu sesler duyulabiliyormuş:
-"...Zavallılar! Hiçbir zaman başaramayacaklar!.."

Yarışmaya başlayan kurbağalar kulenin tepesine ulaşamayınca teker teker yarışı bırakmaya başlamışlar. Seyirciler daha yüksek sesle bağırıyorlarmış:
-"...Zavallılar! Hiçbir zaman başaramayacaklar!.."

Sonunda, bir tanesi hariç, diğer kurbağaların hepsinin ümitleri kırılmış ve bırakmışlar. Ama kalan son kurbağa büyük bir gayret ile mücadele ederek kulenin tepesine çıkmayı başarmış. Diğerleri hayret içinde bu işi nasıl başardığını öğrenmek istemişler. Bir kurbağa ona yaklaşmış ve sormuş:
- Hey dostum! Sahi bu işi nasıl başardın?
- .....(yanıt alamazlar)
- Hey dostum sana soruyorum! Bu işi nasıl başardın?
- .....(yine bir yanıt alamazlar)
O anda farkına varmışlar ki.... Kuleye çıkan kurbağa sağırmış!

*Olumsuz düşünen insanları duymayın... Ümitlerin kırılma noktası, olumsuz düşünceleri duymaktır. Çünkü o düşünceler kalbinizdeki ümitleri çalarlar.*