İlçe Kaymakamı doğduğu köye ziyarete gider, kendi akrabaları ve köylülerin hepsi köy meydanında güzel bir karşılama yaparlar, kendi köylerinden çıkan Kaymakamı görmek için herkes can atarken, köyün yaşlılarından Hatçe Bacı kalabalığı yararak Kaymakamın tam yanına kadar gider. Kapı komşusu Hatçe Bacıyı gören Kaymakam hürmette kusur etmez hayır duasını almak için yanına kadar gidip elini öper...Hatçe Bacı gururla karışık her zamanki alaycı tavrıyla sorar; - Len oğlum, sen okudun da ne oldun bakıyın... Baa bi söyleyivir hele... Ben anlamayon bu okumuşların halından... - Hatçe Diyazam(Teyzem), ben okulları bitirince Gaymakam ittiler beni... Hep bu ahalinin sahabısı sensin dediler, anaları olmayana ana, babaları olmayana baba, kardaşları olmayana kardaş, yoldaşları olmayana da yoldaşsın didiler. Hatçe Bacı tam olarak anlayamamıştır, ama yine de anlamış gibi görünmek ister... - Yani sen şindi böyük adam mı oldun, ha oğlum? - Yok be Diyaza, o kadar da büyük değil... - Lan oğlum, azıcık daha okuyupta daha büyük adam olamadın mı? - Ne olaydım mesela Diyaza? - Ne biliyim ben... Acık daha okuyup "Ormancı" olamamıydın? Bu fıkra tamamen orjinal olup yöreseldir. Kızılcahamamın ormanlık köylerinden birinde geçtiği rivayet edilir. Hatçe Bacı temsili bir isimdir. Hatçe Bacı için o anda Cumhurbaşkanı da olsa farketmeyecektir. Çünkü en büyük olarak "ormancı" yı tanımış ve "ormancıdan" korkup çekinmiştir. Özellikle yöre ağzıyla yazmaya çalıştım, fakat sizde takdir edersiniz ki güzel Türkçe miz harf eksikliklerinden dolayı her zaman her konuşmayı yansıtamıyor. Buna benzer fıkra yörelerimizde oldukça fazla ama derlenip bu şekilde yayınlanması gerekiyor. Birde fıkra yazmak çok zor bir şey. Bir cümlede o kadar çok şey anlatılıyor ki, hemde kısacık bir cümlede... Ben dilimin döndüğünce yazmaya çalışıyorum ama takdir okuyan arkadaşlarımındır... Yüzünüzden tebessüm eksik olmasın... Saygılarımla...

More...