Maho ağa, dağ, bayır gezerken bastığı yere dikkat etmez ve uçurumdan
yuvarlanmaya başlar.

Çizgi filmlerdeki gibi, uçurumun yarısında bir ağaç parçasına zor tutunur.
Kendine gelince var gücü ile seslenir :
- Ula yokarida kisme yoh miiiii ! yoh miiiiii, yoh miiii.... sadece sesi yankılanmaktadır.
Aradan biraz zaman geçer. Bir gayret daha :
- Ula yokarida kisme yoh miiiii ! yoh miiiiiii, yoh miiii.... Hiç ses soluk yoktur.

Epey zaman geçer. Hava kararmaya, tutunduğu dal çatırdamaya başlamıştır.
Zaten kolunda da mecal kalmamıştır. Son bir gayretle ve bağırmaktan kısılmış olan sesi ile :
- Ula, ula yokarida kisme yoh mi ! yoh miii, yoh miiii.... Derken, nereden geldiği belli olmayan, içinden mi, dışından mı bir ses duyar ;
- Ben varım. Gözleri parlamış ve azıcık can gelmiştir maho ağaya;
- Ula sen kimsin
- Ben seni yaratan Allah'ınım.
- Bana bir çare Allahım ne olur.
Meçhul ses;
- Saatlerdir orada sabırla ve isyan etmeden bekledin ey kulum. Bu sabrının mükafatı olarak senin bütün günahlarını affettim. Bırak elini ve gel cennetime!
Maho ağa azıcık düşünür.
Hayat tatlıdır :
- Ula başka kisme yohmiiiiiii, yohmiiiiiiiii, yohmiiiii, yohmiii...